لحظه های زوالم را می شمارم ، تیک تاک :

تک تک تار های مسلول منهدم

چروک های نا محسوس مغموم

     ذره ذره ی  هستی دردناک ام را

مرگ چرا نمی آید پس ؟....

این دیوار ها هم که... وای

با ثانیه ها به جلو می خزند

و حس خفگی انگار پایانی ندارد

/ 0 نظر / 6 بازدید