چه کسی؟

تکه پاره ها را
چه کسی
با سوزن های سخت و زنگ زده
و نخ های کهنه رنگارنگ
دوباره به هم خواهد دوخت؟
جای قدم های گم شده سرگردان را
بر زمین سخت خاکی

چه کسی پاک خواهد کرد؟

چه کسی غبار وحشت باز نگشتن را

از راه های کهنه

خواهد زدود؟

چه کسی میداند که چه باید کرد؟

با کوله بار غمگین روز های از یاد رفته

همچنان سنگین مثل سنگ

بر شانه های نحیف آنکه نمیتواند فراموش کند...

کیست که به حرف های نزده

اشک های نریخته

و گام های برنداشته 

فکر کند ....

 

 

 

؛ و چون تندیسی بی ثبات بر پایه های ماسه به خاک در میغلطی....؛ 

/ 2 نظر / 2 بازدید
یکی بود یکی نبود

یک کسی از راه می رسد با خنده های بهتر از صبح یک شتر بار هم پاک کن است هم دوزنده به تمام انها فکر می کند فردا این مسافر از راه می رسد خودت را برای چنین فردایی اماده کن شتر دیدی ندیدی

آويد میر شکرائی

آی شنان در این جهان تنها من و تو میدانیم ودرونی ترین لایه عشق دانستن است. عاشقتم همیشه تا ابد مامانه