سکوتم

مثل این پیچک های چسبناک سبز سمج

هی بزرگ می شود و بزرگ تر می شود و به در و  دیوار ها می پیچد

بالا می رود و....

می پوشاندشان

××× 

حتی آهی

درجا

از ریشه خشک می شود

 

/ 3 نظر / 4 بازدید
حمید

سلام در نمای کلی احساس قشنگیه. که سکوت اینهمه میتواند پُر کند همه چیز ها را و بزرگ باشد یا بشود. میفهمم. اسیر سکوتم زیرا. اما با چیزی که نمیتوانم کنار بیایم زیبائی پیچکهاست. چون دوست دارم هر دیواری در کوچه ها با همین گیاهان دوست داشتنی سبز باشند. لخت نمانند. و سنگینی سکوت و بی اثر بودن آه و در جا بی اثر شدن و خشک شدنش تشبیه قشنگیست. من شاید بزرگ شدن ِ چیزی مثل سکوت که دردناکست را به هوار که پائین میاید یکمرتبه تشبیه میکردم. مفاهیم نوشته ات آن حس تلخ را بیان میکند و زیباست سکوت و تنهائی هر دو تلخ هستند.

to chet shode? maelume